Przykłady nietypowych zastosowań podłóg podniesionych - sale audiowizualne

Maciej Szeląg

Wprowadzenie

Użytkowe aspekty stosowania podwójnych podłóg dystansowych oraz zasady ich projektowania, montażu i eksploatacji zostały przedstawione w listopadowym numerze Podłogi w roku 2000. Zainteresowanych szczegółami zachęcamy do sięgnięcia do tego numeru. Jedynie dla wprowadzenia przypominamy generalne założenia i cele stosowania podłóg podwójnych.

Główną ideą stosowania podłóg dystansowych jest uzyskanie przestrzeni podpodłogowej, służącej do swobodnego rozprowadzenia wszelkich mediów (okablowanie elektryczne, komputerowe, urządzenia wentylacyjne, wodne, kanalizacyjne, itp.). Przestrzeń możliwa do uzyskania zawiera się w przedziale od 60 do 1800 mm. System ten pozwala na nieskrępowaną niczym rearanżację powierzchni biurowej w zależności od potrzeb aktualnego użytkownika.

Podłogi składają się generalnie z paneli o wymiarach 600x600 mm, konstrukcji wsporczej i elementów dodatkowych (rampy, schody, stopnie, płyty wentylacyjne, puszki elektroinstalacyjne).

Podłogi w zależności od charakteru pomieszczeń mają właściwości antyelektrostatyczne (generalne zastosowanie) bądź prądoprzewodzące (pomieszczenia spełniające wymogi pełnej ochrony przed elektrycznością statyczną).

W niniejszym artykule chcielibyśmy rozwinąć ten temat o sposoby rozwiązywania prac montażowych na budowach oraz nietypowe zastosowania podłóg podniesionych np. sale audiowizualne czy rozbieralne stanowiska wystawienniczo-targowe.

Organizacja prac montażowych

Każdemu inspektorowi nadzoru, firmie wykonawczej czy inwestorowi zależy, aby każdy etap prac wykonany był sprawnie, profesjonalnie i szybko. Związane jest to w oczywisty sposób z kosztami budowy danego budynku.

W rożny sposób rozwiązywane jest to na budowach. Spróbujemy przedstawić tutaj rozwiązania najczęściej stosowane oraz rozwiązania modelowe, w naszej opinii najlepiej zabezpieczające interesy inwestora.

Generalnie schemat organizacji robót jest rzeczą prostą i zawiera się w podstawowych punktach.

1. Rozpracowanie dokumentacji technicznej:

• przygotowanie rysunków wykonawczych z naniesioną siatką podłóg podniesionych,
• ustalenie punktów rozpoczęcia montażu na poszczególnych piętrach budynku,
• wybór konkretnego typu podłogi w poszczególnych pomieszczeniach,
• ustalenie wysokości podniesienia podłogi.

2. Akceptacja dokumentacji technicznej przez Zamawiającego.

3. Ustalenie harmonogramu robót:

• ustalenie kolejności montażu poszczególnych pięter budynku,
• ustalenie godzin dostaw materiałów i wyznaczenie miejsc ich składowania,

Rys. 1. Podłoga z wolno stojącymi wspornikami.

Opis rysunku 1:
1. Płyta podłogowa.
2. Część górna wspornika stalowego ocynkowanego.
3. Część dolna wspornika stalowego ocynkowanego, wyposażona w nakrętkę do regulacji i zablokowania wysokości.

• wyznaczenie miejsca zaplecza socjalnego i technicznego,
• ustalenie sposobów odbioru technicznego poszczególnych etapów prac.

4. Montaż.
5. Wykonanie i dostarczenie dokumentacji powykonawczej.
6. Końcowy odbiór wykonanych robót.

Problem pojawia się w momencie koordynacji prac z ekipami prowadzącymi prace w innych branżach.

Najczęściej stosowana kolejność prac (oczywiście z różnymi wariantami) przedstawia się następująco:

• montaż podłóg podniesionych,
• montaż sufitów podwieszanych,
• montaż koryt kablowych,
• układanie instalacji elektrycznych,
• wykonywanie prac budowlanych,
• układanie instalacji logicznych,
• układanie instalacji CO i wody.

Jak widać, najpierw montowane są podłogi, a później przeprowadza się prace mające na celu rozprowadzenie mediów, sufitów podwieszanych, czy inne prace wykończeniowe.

Stwarza to szereg problemów:

• prace związane z sufitami podwieszanymi powodują ponowne zapylenie pomieszczenia, przez co problematyczne stają się efekty antypyłowego gruntowania podłoża przed montażem podłóg,
• montaż mediów powoduje konieczność rozbierania podłogi, co często przy nieznajomości zasad prowadzi do niszczenia paneli i rozpoziomowania systemu,
• pod podłogą znajdują się wszelkiego typu "niespodzianki" pozostawione przez pracowników budowlanych,
• występuje konieczność częstych regulacji podłogi, związanych z jej rozpoziomowaniem.

Rys.2. Podłoga ze wspornikami połączonymi trawersami

Opis rysunku 2:
1. płyta podłogowa
2. część górna wspornika stalowego ocynkowanego
3. część dolna wspornika stalowego ocynkowanego wyposażona w nakrętkę do regulacji i zablokowania wysokości
4. trawersa stalowa

Argument o przeszkoleniu innych ekip monterskich w zakresie uwzględniania zasad otwierania podłogi jest jak najbardziej słuszny lecz praktycznie często rozmija się z teorią i generalnie zasady te nie są przestrzegane.
W gruncie rzeczy sprowadzają się one do prostych zaleceń. Podłoga jest rozbieralna i należy w razie wystąpienia konieczności z tego korzystać, pamiętając o tym, że:

• należy otwierać jak najmniejszą powierzchnię podłogi,
• w kierunku otwartych luków podłogowych nie wolno kierować żadnych obciążeń dynamicznych,
• wyjęte panele podłogi należy wpasować dokładnie w tym samym położeniu, w jakim znajdowały się przed wyjęciem,
• panele należy podnosić wyłącznie przy użyciu specjalnego podnośnika ssawkowego,
• zachować ostrożność i nie uszkodzić odsłoniętych wsporników, co może spowodować ich wykrzywienie i utratę poziomu.

Rys. 3. Podłoga na profilach stalowych

Opis rysunku 2:
1. płyta podłogowa
2. część górna wspornika stalowego ocynkowanego
3. część dolna wspornika stalowego ocynkowanego wyposażona w nakrętkę do regulacji i zablokowania wysokości
4. profil stalowy ocynkowany C40/40/2
5. śruba M8 z łbem

Zasadniczo sprowadza się to do prostego stwierdzenia:

Przedwcześnie zamontowane podłogi przeszkadzają wszystkim, powodują szereg problemów, przedłużają czas wykonawstwa budynku.

Modelowym rozwiązaniem wzorcowym, ukazującym jak sprawna może być organizacja prac montażowych, niech będzie montaż podłóg Centrali Komputerowej BZ WBK we Wrocławiu, przeprowadzony przez P.P.H.U. Wappex.

Kolejność prac zaproponowana przez dostawcę podłóg i zaakceptowana przez inwestora, generalnego wykonawcę i projektanta wyglądała następująco:

• wykonanie dokumentacji podłogi podniesionej z naniesioną siatką płyt, zaakceptowaną przez zamawiającego,
• przekazanie schematu rozmieszczenia płyt wszystkim podwykonawcom,
• układanie siatki konstrukcji sufitów podwieszanych,
• układanie instalacji CO i wody,
• układanie koryt kablowych,
• układanie instalacji komputerowej i elektrycznych,
• montaż podłóg podniesionych,
• wypełnienie sufitów podwieszanych.

Rys. 4. Rampa i schody

Wymieniona wyżej kolejność prac spowodowała, że wszystkie media układane były szybko i sprawnie (w kilku przypadkach skorygowano błędne rozprowadzenie instalacji).

Nadzór techniczny miał czytelny przegląd prawidłowości ułożenia różnych mediów na poszczególnych piętrach budynku.

Poprawiono szybkość i jakość (niższa cena montażu poszczególnych mediów) prac wykończeniowych budynku.

Zastosowanie ww. koncepcji spowodowało, że ingerencje pod podłogą podniesioną były sporadyczne.

Ponownie sprowadza się to do odwrotności poprzedniego stwierdzenia:

Podłogi montowane we właściwej kolejności nikomu nie przeszkadzają, nie powodują żadnych problemów i skracają czas wykonawstwa budynku.

Podstawowy zakres prac, jaki składa się na montaż podłogi, to:

• transport materiału na plac budowy,
• rozładunek materiału na placu budowy,
• przetransportowanie materiału na miejsce montażu,
• ułożenie podłogi podniesionej na podstawie dokumentacji technicznej obiektu,
• wykonanie niezbędnych przycięć płyt podłogowych, według dokumentacji i technicznej obiektu,
• zabezpieczenie ciętych powierzchni płyt taśmą aluminiową samoprzylepną,
• wysprzątanie pomieszczeń i usunięcie pozostałych materiałów podłogowych.

Oczywiście, rozwiązania koncepcyjne montażu powinny i muszą być dopasowane do konkretnej sytuacji na budowie. Podstawowym celem jest zadowolenie klienta, warto jednak zwrócić mu uwagę na niektóre aspekty mogące wyeliminować niepotrzebne przestoje i związane z tym koszty.

Nietypowe zastosowanie podłóg podniesionych - Sale audiowizualne.

Jak wspomniano wcześniej, generalną ideą stosowania podłóg podniesionych jest uzyskanie przestrzeni podpodłogowej. Istnieją jednak realizacje, gdzie generalnie konstrukcja podłogi nie tworzy przestrzeni podpodłogowej, lecz eliminuje konieczność stosowania rozwiązań kosztowniejszych. Chodzi o konstrukcję, gdzie rozwiązania tradycyjne (wylewanie mas betonowych, prace murarskie) są nie możliwe do zastosowania ze względu np. na słabą nośność stropu.

Typowym przykładem są sale audiowizualne. Uzyskuje się tutaj powierzchnię nierozbieralną (możliwe są oczywiście płyty rewizyjne, umożliwiające dostęp).

Konstrukcja wsporcza to profile stalowe łączone ze sobą systemem specjalnych łączników i śrub. Płynna regulacja wsporników pozwala na łatwe i stabilne wypoziomowanie powierzchni.

Sale audiowizualne to indywidualne rozwiązania, wymagające przedstawienia szczegółowej koncepcji projektowej, na podstawie jakiej dokonuje się wyboru odpowiedniego systemu.

Możliwości rodzaju aplikacji zewnętrznej w pełnym zakresie rozwiązań stosowanych w systemach podłóg podniesionych (wykładzina dywanowa, PCW, kauczuk, korek, parkiet itp.) są praktycznie nieograniczone.

Poniżej przedstawiono końcowe etapy montowania sali wykładowej w kompleksie Biblioteki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (aplikacja zewnętrzna - parkiet) oraz Akademii Rolniczej w Poznaniu (wykładzina dywanowa).

Jak widać z załączonych zdjęć, ostateczny efekt cieszy nie tylko funkcjonalnością lecz znakomitą estetyką i precyzją osiągniętą w każdym detalu.

Również nietypowym rozwiązaniem jest wykonywanie z podłóg podniesionych stoisk targowych.

I tu konstrukcja składa się z profili stalowych podzielonych na określone, demontowane moduły z możliwością ich wielokrotnego składania i demontażu. Moduły przykrywane są panelami podłogi, co w ostatecznym efekcie daje stabilną, łatwą w aranżacji indywidualną zabudowę, dostosowaną do potrzeb użytkownika.

Zdjęcie 1	Zdjęcie 2	Zdjęcie 3

 

Podpisy pod zdjęć:
Zdjęcie 1: Widoczne śruby do montażu foteli audytoryjnych wyprowadzone z paneli podłogi (Biblioteka Jagiellońska).
Zdjęcie 2: widoczne otwory wentylacyjne w podłodze (Biblioteka Jagiellońska).
Zdjęcie 3: Efekt końcowy przed montażem foteli audytoryjnych (Biblioteka Jagiellońska).